Ik ben zwaar ontgoocheld na de 70.3IM van Antwerpen. Het draaide van geen kanten. Al van de eerste meters in het zwemmen zat ik a blok en tijdens het fietsen vond ik nooit een deftig ritme. Halverwege het fietsen zag ik het niet meer zitten en ben ik gestopt. De laatste weken ging het nochtans uitstekend en mijn verwachtingen voor vandaag waren hoog. Vorige nacht en deze morgen had ik al wat last van mijn darmen. Ik dacht dat het gewoon wat zenuwen waren en dat het vandaag wel zou lukken. Niet dus! Op dit moment voel ik me nog steeds zeer zwak en zit ik met lichte koorts. En, eigenlijk ben ik blij met die verhoogde temperatuur. Het is een teken dat er iets aan broeden is en dat er met de conditie van vandaag niets mis was. Ik zal morgen nog eens mijn bloed laten controleren en dan zullen we al wat meer weten.Volgende week vertrek ik voor twee weken met Leen en Stan naar Toscane. Het gaat me goed doen. Een weekje goed rusten en dan begint de voorbereiding voor Hawaii. 5 September start ik nog op een halve triathlon (de Ocean/lava triathon) in Lanzarote en niet in Knokke. De Ocean/lava triathlon is een wedstrijd die voor de eerste keer wordt georganiseerd. Op dit prachtige parcours hoop ik terug het nodige vertrouwen te vinden voor de IM van Hawaii. In 2007 bakte ik er in Antwerpen ook niets van om een paar maanden later mijn aller beste Hawaii te doen. Er is dus nog hoop!?...De wedstrijd in Antwerpen werd trouwens op een prachtige manier gewonnen door Bart Aernouts bij de mannen en Sofie Goos (twee Antwerpenaars!!) bij de vrouwen.