Bert Jammaer

Hieronder zien jullie de fiets die PRORACE speciaal voor mij ontwierp voor de Ironman in Hawaii. Ik kan jullie verzekeren het is een pareltje!

 

De IM van Hawaii is nog een maand verwijderd. Alles loopt tot nu toe naar wens. Na de wedstrijd in Knokke ben ik direct vertrokken naar Lanarote. Ik moest donderdag in Club la Santa zijn als gastbegeleider voor het "intermediate triathlon camp". In april had ik dit al een keer eerder gedaan. En ook nu vond ik het best wel leuk. Als Lanzarote kenner en Ironman Lanzarote winnaar ben ik de ideale man om de vooral Engelse en Deense amateurtriathleten te gidsen op het eiland. Dit als aanvulling op mijn eigen trainingen. Omdat ik direct na de wedstrijd van Knokke ben vertrokken naar Lanzarote, heb ik nog niets over die wedstrijd gezegd. Het gevoel was daar eigenlijk best goed. Alleen had ik de tweede helft van het fietsen enorm veel pijn aan de linker heup. Ik kon amper nog kracht zetten met mijn linker been. In het tweede deel van het fietsen heb ik hierdoor heel veel tijd verloren. Gelukkig kon ik in Lanzarote direct terecht bij de Belgische osteopaat Gunter. Gunter stelde vast dat de heup op drie plaatsen geblokkeerd was en dat ze ook getorst zat. Na wat trekken en sleuren is Gunter erin geslaagd om alles terug los te krijgen. De pijn was een paar dagen ook helemaal verdwenen.

 Groetjes,

Een aantal foto's van de zwintriathlon zijn momenteel terugvinden in de mediatheek (met dank aan www.3athlon.be.) . Ook in de mediatheek (rubriek video's) vind je een uitgebreide reportage over de Ironman Lanzarote 2009 (met dank aan ATV). Zeker de moeite waard om nog eens te bekijken!

 

Het lukt mij dit jaar precies niet om op een deftige manier de aankomst te bereiken (zie ook aankomstfoto's Lanzarote!?)! Kijk ook eens naar het publiek.

 Schol!

 

 

Gisteren ben ik derde geworden op de 70.3 Ironman van Antwerpen. Ik ben hier best tevreden mee. Na een slechte zwembeurt kon ik na een km of dertig in het fietsen aansluiten bij het eerste fietsgroepje met oa Thierry Verbinnen, Frederik van Lierde, Matthews, Brook, Cartmell. Marino Vanhoenacker en Axel Zeebroeck waren dan al lang gaan vliegen. Een paar keer heb ik geprobeerd om van dit groepje weg te rijden. Maar dit was zonder succes. Tijdens de laatse honderde meters van het fietsen ben ik nog zonder veel erg onderuit geschoven. Eén seconde van onoplettendheid en boem ik lag er. In het begin van het lopen moest ik Matthews laten gaan. Maar, ik kwam wel elke loopronde dichter op Axel Zeebroeck. Een paar honderd meter voor de finish kreeg ik Axel uiteindelijk te pakken. In een sprintje op de Grote Markt kon ik hem nog net voorblijven. Tijdens het sprintje ging ik op de natte mat voor de tweede maal deze wedstrijd onderuit. Gelukkig krabbelde ik snel recht en bleef ik derde na Matthews en Marino.