16de op de Ironman van Hawaii. Ik ben hier best tevreden mee. Vooraf wou ik mijn allerbeste Ironman ooit doen. Dat is me niet gelukt. Vooral de extreme hitte maakte van Hawaii 2009 een zware editie. Tijdens het zwemmen had ik een goed gevoel. Aan het keerpunt zag ik dat ik naast McCormack en Vuckovic aan het zwemmen was. Ik dacht dus dat ik in het groepje met de favorieten zat. Spijtig genoeg was dat niet het geval, en was het eerste echte groepje een minuut dertig voor mij uit het water. Geen paniek, want in het begin van het fietsen bevond ik mij toch direct in mooi gezelschap. Na Palani road reed ik samen met McCormack, Brown en Twelsiek. Na ongeveer 20km kwam ook Norman Stadler bij ons aansluiten. In dit gezelschap reed ik tot aan het keerpunt in Hawii. Ondertussen haalde we regelmatig athleten in die voor ons uit water waren gekomen. Hierbij oa Luc van Lierde, Potts en Tim de Boom. Ik voelde mij heel sterk tijdens de eerst 100km in het fietsen en nam regelmatig lange beurten aan de kop van onze groep. Misschien had ik me daar toch beter iets kalmer gehouden. Op km 140 zagen we de kopgroep vlak voor ons uit rijden. Maar, op km 140 kreeg ik een kort slecht moment. Ik moest Stadler en McCormack laten rijden, en zag hoe ze aansluiting kregen bij de kop van de wedstrijd. Terwijl ik op een minuut van de kopgroep bleef hangen. Ik vond mijn tempo redelijk snel terug en reed de laatste 40km alleen. Een km of tien voor de tweede wissel reed ik ook Marino voorbij. Aan het keerpunt had ik Marino nog aan de kop van de wedstrijd zien rijden. Dat ik Marino nog passeerde was niet normaal. In het begin van de marathon liep ik vlot. Frederik van Lierde was de eerste die ik voorbij liep. Na Palani road werd ik gepasseerd door Andy Potts. Potts is de enige die me tijdens de marathon is voorbij gelopen. Na een paar km op de QueenK zag ik een man of vier niet ver voor mij uit lopen. Ik naderde Eneko Llanos tot op een paar meter. Maar vanaf dan ging het bij mij ook een heel stuk minder. Vooral zware buikkrampen verplichtten me tot regelmatige sanitaire stops. Ik zou er niet van verschieten dat volgend jaar de eerste 10km op de QueenK, door overmatige bemesting, van dor lava landschap veranderd is in weelderig regenwoud!?
Ook bij het uitlopen van Energylab had ik het enorm zwaar. Gelukkig kostte dit alles mij geen plaatsen. Met een marathontijd van 3.06 was ik wat teleurgesteld. Maar, als ik al de looptijden bekijk vind ik dat er algemeen traag is gelopen. Ik denk dat dit veel zegt over de omstandigheden tijdens de marathon. Het was voor mij de zesde keer dat ik op Hawaii was, en ik heb het nog nooit zo warm geweten tijdens de marathon.
Ook mijn maatjes Alain, Koen en Pieter zijn goed aangekomen. Vooral Koen deed een schitterende wedstrijd. Hij eindigde op zijn eerste Ironman derde in zijn agegroep en 65 overall. Alain eindigde 18de in zijn agegroep en 222 overall. Ook Pieter Helin deed een schitterende wedstrijd. Hij mist net het podium in zijn agegroep (4de) en 53ste overall.
Vandaag ga ik nog wat uitrusten op het strand, en dan zal ik blij zijn dat ik maandag kan vertrekken. Na twee weken kijk ik er enorm naar uit om mij vrouwke terug te zien. Ik ben benieuwd of ze ondertussen al wat dikker is geworden!
